“Semant icy un mot, icy un autre, eschantillons dépris de leur piece, escartez, sans dessein, sans promesse : je ne suis pas tenu d'en faire bon, ny de m'y tenir moy-mesme, sans varier, quand il me plaist, et me rendre au doubte et incertitude, et à ma maistresse forme, qui est l'ignorance.”
Michel de Montaigne. Essais, Livre I, Chapitre L, “De Democritus et Heraclitus”.
Michel de Montaigne. Essais, Livre I, Chapitre L, “De Democritus et Heraclitus”.
22 de noviembre de 2015
Silencio
La música barroca es cronológicamente la primera en la que los silencios no son solamente ausencia de sonido sino que forman parte de la partitura y poseen un intencionado carácter musical: constituyen un instante de reposo, un soupir imprescindible más allá de la pausa puramente temporal para que la conciencia del oyente pueda asimilar la información que le ha comunicado el fragmento anterior.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario